
by Sylvia Plath
อนาคตแจ่มจรัสติดอยู่ตรงปลายกิ่งทุกกิ่ง โบกมือให้และกวักฉันเข้าไปหา ยั่วยวนดึงดูดดุจผลมะเดื่อสีม่วงแดงลูกใหญ่… มีลูกมะเดื่ออยู่สูงขึ้นไปซึ่งฉันมองเห็นไม่ถนัดอีกมากมาย ฉันเห็นตัวเองนั่งอยู่บนคาคบของมะเดื่อต้นนั้น กำลังหิวตาลายเพราะตัดสินใจไม่ได้เสียทีว่าจะเลือกกินลูกไหน เพราะอยากลิ้มลองไปเสียทุกลูก แต่การเลือกเอาลูกใดลูกหนึ่งย่อมหมายความว่าต้องทิ้งลูกที่เหลือไป ขณะฉันนั่งลังเลอยู่นั้น ลูกมะเดื่อก็เริ่มเหี่ยวแห้งดำคล้ำ ร่วงหล่นลงพื้นเบื้องล่าง ลูกแล้วลูกเล่า…
เอสเทอร์ กรีนวูด บัณฑิตสาวหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ มีอนาคตไกล ต้องขังอยู่ในแก้วใสใบใหญ่ที่เรียกว่าอาการทางจิตเวช เธอตกลงไปในหุบเหวแห่งความคาดหวังและพยายามดิ้นรนเพื่อหาทางออกสู่โลกใบใหม่ ปลดปล่อยพันธนาการทางใจเพื่ออิสรภาพที่ไม่มีใครเข้าถึง เธอคือตัวตนคู่ขนานของ ซิลเวีย แพลท เจ้าของรางวัลพูลิตเซอร์ ปี 1982 อดีตนักศึกษาทุนฟุลไบรท์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ผู้ยอมจำนนต่อชีวิตที่เอ่อล้นไปด้วยความหดหู่ ผิดหวัง ทุรนทุรายในปี 1963